Kol kırılır, yen içinde kalır demiş büyüklerimiz, çünkü bazı acılar vardır, dışarıya taşmaz, insanın içinde büyür ama yine de ayakta tutar.

Hayat tam da böyle bir güç ister insandan. Sessizce kırılıp yine de dimdik durmayı. Yıkıldığın yerde kalmamak, kimseye yük olmadan kendi yaralarını kendi içinde sarmayı.

Bazen en büyük mücadele, kimsenin görmediği yerde verilir. Ve en güçlü insanlar, en çok içinden savaşanlardır.

Çünkü gerçek güç, bağırmakta değil, susup devam edebilmektedir.